ABG Parochie

  • Vergroot lettergrootte
  • Standaard lettergrootte
  • Verklein lettergrootte
Home Archief

9 november 2014, preek in de Anna-Bonifatius, Wijding van de Basiliek van sint Jan van Lateranen

E-mail Afdrukken PDF

Normal 0 21 false false false NL X-NONE X-NONE /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standaardtabel; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman","serif";}

Preek op 9 november: Wijding van de Basiliek van sint Jan van Lateranen

Lezingen: Ex. 47, 1-2.8-9.12 en Joh. , 13 -22

Zusters en broeders,

Moet dat nu, een feest van een grote kerk in Rome. Dat was mijn eerste gedachte. Het feest is weliswaar oud, maar dat het op zondag gevierd kan worden, duurt nog niet zo lang. Waarom is dat? Is dat omdat we ons diep verbonden moeten voelen met de paus en de kerk van Rome? Misschien zit dat er een beetje in en vooral sinds het aantreden van paus Franciscus vind ik dat nog niet zo heel erg.

Toch wijzen de lezingen in een andere richting. Het mag dan zo zijn, dat de Sint Jan van Lateranen een van de grootste en indrukwekkendste kerken van Rome is, het gaat niet om dit gebouw. Als ik het goed lees wordt het gebouw gerelativeerd en ook bekritiseerd.

De eerste lezing is een droom, een visioen van Ezechiël. Hij leeft in ballingschap en net als de andere ballingen droomt hij van een terugkeer naar Jeruzalem. En bij Jeruzalem hoort de tempel, die op dat moment weliswaar in puin ligt,maar eens in volle glorie zal herrijzen.

Maar die tempel of dat gebouw is in het visioen van Ezechiël geen blok steen. Het is als het ware een dynamische werkelijkheid, een beweging. Want uit die tempel stroomt water. Krachtig water, gewijd water. Het stroomt zo overvloedig en zo krachtig, dat Ezechiël niet meer in staat is om er met blote voeten in te waden. Hij moet zwemmen. En dat water stroomt steeds maar verder. En waar het stroomt, daar wordt de grond vruchtbaar en komt er leven.

Wat een bijzonder visioen! Het duidt er op, dat we niet bij het gebouw alleen moeten blijven staan. Er moet van dit gebouw iets uitgaan: iets wat vruchtbaar is en krachtig. En dat geldt niet enkel voor de tempel. Dat geldt voor ieder kerkgebouw. We mogen dan volgens mij best denken aan belangrijke waarden zoals gerechtigheid, vrede, barmhartigheid, mededogen, goedheid, vertrouwen en geduld. Het visioen van Ezechiël is, dat wat in de tempel gebeurt uitwerking heeft op de hele stad, het hele land en uiteindelijk op heel de aarde.

´Van kracht tot kracht gaan we voort´, zingen we in de psalm . Wat we in de kerk doen is niet enkel bestemd voor een kleine, trouwe club. Het gaat daar over heen. Wat een heerlijk visioen voor onze kerk, die in onze streken een wat afgeleefde en dorre indruk maakt.

En die Evangelielezing. Ik heb bij deze lezing verschillende verhalen gehoord. Sommige mensen zijn blij, dat Jezus ook een keer kwaad is geworden. Ze vinden daarin een rechtvaardiging voor eigen boosheid of driftigheid. Ik heb geleerd daar een beetje voorzichtig mee te zijn. Natuurlijk kan je een keer boos worden, maar niet ten koste van anderen. En het gaat wel ver om Jezus te gebruiken als rechtvaardiging voor jouw woede. Er zijn er ook die dit verhaal heel sterk betrekken op het nieuwe dat Jezus kwam brengen, maar wel zo dat het oude is afgedaan. De tempel wordt gereinigd. En Jezus neemt er bezit van. Ook daar moeten we voorzichtig mee zijn. Ik bedoel dat we niet moeten menen, dat Jezus het hele Oude Testament nu maar eventjes overbodig heeft verklaard. Zijn aanwezigheid is niet een vervanging van het oude Testament. Zelf zegt Hij dat Hij gekomen is om Wet en Profeten te vervolmaken.

Toch zijn er wel signalen in deze teksten te vinden, die wijzen op de bijzondere betekenis van Jezus en ook voor de plaats en de opdracht van de kerk. Ik noem wat dingen, die mij zijn opgevallen: De offerdieren: schapen, runderen en duiven worden verhandeld in de tempel. Er wordt geld gewisseld, omdat niemand heidens geld mag offeren in de tempel. Dat lijkt heel respectabel, maar handel gaat vaak gepaard met bedriegerij, woekerwinsten, oneerlijkheid. Dat hoort niet thuis in de tempel. Als er tegen die zienswijze wordt geprotesteerd, dan verbindt Jezus het huis van God met zijn eigen lichaam.

Jezus zal sterven en na drie dagen weer verrijzen. Hij wil laten zien, dat de tempel, en ook ieder kerkgebouw dat daarna wordt opgericht zeer veel te doen heeft met Zijn dood en Zijn verrijzenis. Zijn dood is er een teken van, dat Hij zijn leven ten einde toe in liefde heeft gegeven. Dat geven van liefde tot de dood, dus belangeloze en riskante liefde: daarvan moet de kerk een teken zijn. En dat Jezus is verrezen is de grond, waarom en waarop de kerken worden gebouwd. We vieren de verrijzenis. De kerk is er om de dood en de verrijzenis van Jezus te vieren. Dat betekent,dat ze hel dicht bij lijden en dood van mensen moet staan, maar wel zo dat er hoop blijft.

We vieren dat de dood overwonnen kan worden en daarmee alles wat ten dode is: bedriegerij en winstbejag, maar ook alle angst, haat, geweld, eigen belang. Ik zou zeggen: Het feest van de kerkwijding van de Sint jan van Lateranen is een feest van wat de kerk moet of mag zijn: een ruimte, een plaats die openstaat voor iedereen. Het is een plaats, waar levend water uit stroomt, dat ten goede komt aan iedereen in onze stad, in ons land en in onze aarde. De kerk: het levend lichaam van Christus, die gestorven en verrezen is,opdat het leven van ieder mens, ook de armste en de kleinste door mag gaan.